Vast in Westport

Het is 3 januari en we zitten we nu al drie dagen vast in Westport, een lelijk stadje aan de Westkust van het Zuidereiland en moreel zitten we aan de grond. Vanessa heeft enorme kiespijn en zit aan de pijnstillers, Ella weet niet meer waar kruipen en ik heb mijn polsspieren verrokken. We zijn naar het ziekenhuis geweest en de diagnose is niet goed. Ik moet twee weken rusten en dat vloekt met onze plannen. We zijn aan het overleggen wat we best kunnen doen. Morgen zou het weer beter worden maar fietsen is uiteraard stress voor mijn pols.

Na twee maanden 60 kg door de bergen sleuren eist zijn tol en misschien begint het simpelweg te zwaar te worden. Het begint een ware expeditie te worden en het barslechte weer maakt het alleen maar erger. Onze tent hangt te drogen in de garage van de backpackers maar ziet er erbarmelijk uit.

Drie dagen geleden zijn ze ons letterlijk van een camping komen redden. We zaten in de gietende regen en konden geen kant op. Het water stroomde de tent binnen en dankzij Ben en Saskia, het engels-belgische koppel dat we al tweemaal eerder waren tegengekomen en waarmee we nieuwjaar gevierd hebben, zijn we uit een benarde situatie geraakt. Ze wisten dat we op die camping stonden en zijn ons komen redden. Vanessa huilde van geluk en ik viel op mijn knieen van dankbaarheid.

Ik zie het efkens nie meer zitten, te veel pech na mekaar laat me niet helder nadenken. Hopelijk brengt een goede nachtrust raad.

Rotorua day 5

vanochtend heb ik een bezoek gebracht aan het Redwoods Park met zijn wereldberoemde, prachtig aangelegde mountainbike circuit. Dit park wordt weleens het Disneyland voor mountainbikers genoemd en als je een paar van die paden geprobeerd hebt begrijp je waarom.

De paden zijn verdeeld volgens moeilijkheidsgraad van gemakkelijk, over moeilijk tot zeer moeilijk. Sommige gedeelten zijn erg zwaar en na 3 uur ben ik uitgeput. Ik ben nochtans begonnen met de gemakkelijke paden om dan geleidelijk over te schakelen naar de moeilijkere paden, maar ik heb meer dan eens moeten afstappen. Sommige stukken zijn voor suïcidale maniakken en ik ben niet van plan om mijn rug te breken. Een van de moeilijkste paden heet de "Rockdrop". Ik ben eerst een kijkje gaan nemen en kan niet begrijpen dat iemand wil afdalen van deze rots, absolute waanzin. Ik heb uiteindelijk heel erg genoten van deze vrij lange fietstocht, zo lang zelfs dat mijn schoenen kapot zijn en ik nieuwe heb moeten kopen.

Ik ben net op tijd terug om naar Jorg’s school te gaan waar wij ook zijn uitgenodigd om te komen praten met de kinderen van zijn klas over onze reis. Alweer een geweldige ervaring en het aantal vragen die deze kinderen stellen, maakt het zeker de moeite waard. Ik hoop dat we onze boodschap hebben kunnen overbrengen aan een aantal kinderen, dat fietsen echt cool is, het houdt je fit en het is erg leuk. We hebben ons laatste diner bij ons gastkoppel en hoewel het erg aanlokkelijk is om te blijven, moeten we nu toch echt verder.

Rotorua day 4

Vandaag gaan we naar Te Puia, een soort openluchtmuseum met warm waterbaden, modderbaden en geisers, maar het is vooral een plaats waar wordt aangetoond hoe belangrijk de Maori cultuur was en is. Hier zie je op een natuurgetrouwe manier hoe het leven in Nieuw Zeeland was voor de eerste kolonisten arriveerden. Je kan een Maori dorp bezichtigen en in het museum kan je kennis maken met de geschiedenis van de Maori’s. De Maori hebben geen geschreven taal, daarom zijn hun beelden en houtsnijwerk zo belangrijk om hun cultuur te kunnen begrijpen. Er worden hier ook workshops houtsnijden gegeven.
Op hetzelfde terrein zijn er tal van modderbaden, warmwaterbronnen en een geiser die we zien uitbarsten. Het is erg griezelig om in een gebied te lopen vol met gaten in de aarde waaruit stoom komt gespoten. Het is moeilijk te geloven dat deze chemische stoffen zo’n heldere kleuren kunnen produceren op de bodem en de rotsen. Al die verschillende kleuren ontstaan uit zwavel, alkalische en andere mineralen en chemische componenten allemaal stoffen die uit de bodem borrelen.

We nemen de bus terug naar de stad en wandelen door de The Government Garden en bezoeken een museum, gehuisvest in een prachtig koloniaal gebouw, zeker de moeite waard.
Na een lange en volle dag hebben wij de perfecte finale, opnieuw een lekker diner bij onze gastkoppel.

Rotorua day 3

Dag nummer 3 in Rotorua maken we kennis met een koppel, Pier en Volna uit Zuid-Afrika, het zijn leden van Forest and Bird en zij bieden ons een plaats aan om te overnachten. We krijgen ook nog andere aanbiedingen, maar we besluiten toch om de eerste camping te nemen die we tegenkomen. We verblijven twee dagen op deze camping als we toch maar besluiten, omwille van de vele regen, hun aanbod aan te nemen. We verhuizen naar Paradise Valley

Vanaf het eerste moment voelen we dat we welkom zijn bij Pier en Volna. Pier heeft zelfs een “trolley” geregeld om ons op te halen.

We installeren ons in hun prachtige huis. Volna neemt ons mee naar Okere Falls in de buurt van Rotorua en nemen deel aan de betogingen die worden georganiseerd om de afsluiting van de Kaituna rivier te voorkomen. Op de projecten-pagina zullen we meer informatie zetten over dit onderwerp.

We dineren heerlijk met Pier, Volna en hun zoon Jorg."