Fietstochtje langs de baaien van Auckland

Goeiendag,
We zijn vanmorgen met het gezinnetje van ons gasthuisje in de gegoede suburbs van Auckland naar het centrum gefietst. Een tochtje van ongeveer 40 km dat uitstekend diende als proefrit om de verkeersreglementen en het rijgedrag van de kiwis te testen. Uiteraard maakt het links rijden het er niet gemakkelijker op maar dat zijn we gewend van in Ierland. Sommige voorransgregeltjes zijn absurd en ronduit gevaarlijk dus daar moeten we attent op zijn maar het ergste was het rijgedrag van de Nieuw Zeelanders. We waren onaangenaam verrast dat ze zo erg of erger rijden als de Spanjaarden en totaal geen rekening houden met fietsers. Meer nog, ze lijken ons puur als een obstakel te behandelen en reageren geergerd op je aanwezigheid. Dit egocentrisch, asociaal en macho gedrag kan je van heethoofdige Spanjaarden verwachten maar het was een ware schok dit soort behandeling te krijgen van de anders zo rustige en enorm vriendelijke en tolerante Kiwis.
De rit gaat via een rijke blanke woonwijk vol joggende, eeuwig jong zijn willende huisvrouwen met iPod, perfekte nagels en blonde wapperende haren terwijl hun aderende benen en stalen blik getuigen van wel heel veel levenservaring dan ze laten doorschijnen. Het zijn die trutten die ons in hun dikke jeep omverrijden. Joggen mag, fietsen kan niet.
Het gaat stevig op en neer langs prachtige houten huizen met grote ramen en voltropische tuinen van intens licht en donkergroen. Exotische planten met Maori namen onder met mos bedekte eiken en monsterachtige ficussen. Het is alsof de natuur een plantensoort heeft uitgevonden voor elk vrij plekje tussen aarde en hemel.
Een korte afdaling brengt ons uiteindelijk tot aan het strand wat nog het meest lijkt op een Engelse badplaats met de ingredienten van een tropisch eiland. Japanse pickups, Chinese takeaways, Pakistaanse Dairies (minimarket), Duitse toeristen (leider uberall aanwezig), en uiteraard kiwis die op zondag met hun kinderen een wandeling op het strand komen maken. Dit is het snobberige Auckland. Zeilbootjes en sjachrijnige rijke dikkenekken die ons verder helemaal niet lastig vallen. We fietsen verder via een fietspad richting Auckland centrum dat zo'n 15 km verder Noord ligt. Aan de horizon verder uit in zee ligt een eiland, Rangitoto, dat onbewoond en onbebouwd is. Het is een natuurreservaat en oude vulkaan waar nog oude Maori rotstekeningen bestaan. Woensdag nemen we de ferry daarheen.
Naargelang we het centrum naderen krijgen we de imposante skyline van Auckland te zien met de beruchte Skytower. We komen voorbij zeilhavens en mooie baaitjes, het lijkt een beetje op de Cote d'Azur dus we razen verder.

Het centrum van Auckland stelt op zich niet veel voor maar omdat het zo anders is vinden we het toch leuk en geven onze ogen de kost aan onnoemenswaardige dingen.

De terugweg is langs glooiende weilanden vol schaapjes en palmbomen...Ireland in the tropics. Via dezelfde snobbenwijk komen we thuis aan waar we chili con carne gaan eten en mijn bord staat al op tafel. Smakelijk