Okoroire to Rotorua

Het weer is uitstekend vandaag en we starten met een goed gevoel aan onze fietstocht. De prachtige weg van Okoroire tot de hoofdweg gaat via een golfbaan en een prachtig groen landschap.

Op de grote baan zelf is het een ander paar mouwen. Deze brede banen zijn blijkbaar alleen gemaakt voor snelle auto’s en vrachtwagens. De bermen langs de weg zijn vrijgemaakt van alle mogelijke obstakels en ook planten en struiken zijn weggehaald om de zichtbaarheid te verbeteren en om te voorkomen dat er dingen op het wegdek belanden. Allemaal uitstekend als je met de auto rijdt maar niet erg mooi als je aan het fietsen bent. De kleinere wegen laten je toe om meer contact te hebben met de natuur, je bent er als het ware door omringd

Nogmaals, Vanessa lijkt zich niet te veel zorgen te maken, maar ik haat het fietsen op deze wegen. Ik begrijp niet waarom iemand bij zijn volle verstand het plezierig vindt om op een weg te fietsen waar auto’s en vrachtwagens je voorbij vliegen aan 100km/u. Het maakt me erg zenuwachtig.
De snelweg 5 in Rotorua is een lange, geleidelijke klim. Vanaf de top blijft het zo’n beetje op en neer gaan totdat de echte afdaling begint. Voor we goed en wel aan de afdaling kunnen beginnen begint het plots hevig te regenen. We zoeken en vinden onderdak op een nabijgelegen boerderij. Het ziet er hier verlaten uit, maar er blijken toch enkele mensen aanwezig te zijn, die het niet erg vinden dat we blijven schuilen voor de regen. Ze lijken geen interesse te hebben in een babbeltje met ons, geen probleem. Later bij aankomst in Rotorua zijn we totaal uitgeput, nat, nerveus en lastig van teveel chauffeurs die te dicht passeren. Ik heb in ieder geval genoeg van die “snelle wegen”, hier kan ik niet van genieten.

We zoeken snel een camping en huren een hut. Het regent weer pijpenstelen en we verkiezen een beetje luxe. De hut heeft een dubbel bed, een keuken en een TV!

Rotorua is een beetje een vreemde plaats. Overal waar je komt zie je vulkanische en thermische activiteit. Op de camping zelf, op slechts 10 meter van onze hut, is er een gat in de bodem waarin je de borrelende modder en de stijgende stoom kunt zien. Ik weet niet goed wat ik hiervan moet denken. Is het ok om deze stoom in te ademen? Hoe hoog is de temperatuur? Waar komt het vandaan en hoe ontstaat het? Misschien verdwijnt zo meteen de grond onder ons en zijn we gebarbecued in twee seconden. In plaats van weg te lopen, doen we als alle Kiwi's doen, we ontspannen en zeggen "good as gold".